S./Even Eden

Bloed geboend en bodem. Bergen tot vlaktes

geschept. Volgen die mühen van keurig en net.

Paplepel vrede. Netjes met twee woorden

eten: Moedermelk en vaderhand. En nooit meer

nooit verleden.

 

De weg versperd met preken: Opgetrokken

woordkordon, klankmuur, draadtaal, geprikkeld

stampen soldaten. Stechschritt, praalpalast,

parades. In zulke martiale kaders wil S. wel

engel zijn: Vredespijpen, vogelvrijen, duifsnuiven.

 

Wat er ontluikt, lijkt even maar op Eden:

Omheinde tuin van hof en hinterpuin

*

Leek me wel passend op deze 3e oktober: 25 jaar Duitse eenwording. Ik zeg niet ‘eenheid’, want daar kunnen we nog wel een kwart eeuw op wachten.

 

Advertenties